29 Temmuz 2013

Böyle olmasaydım da...




Şöyle olsaydım mesela..
Arazi insanı olsaydım. Dağ bayır saatlerce yürüyebilseydim, yorulmasaydım hemencecik.
Yolculuk yapmaya bayılsaydım mesela. Sırtımda çantam, dere, tepe, dağ, köy, şehir dolaşıp, yeni insan tanısaymışım; sohbet edip, sofralarına misafir olsaymışım..
Uçak, gemi, tren, otobüs, araba vız gelseymiş tırıs gitseymiş.
Hiçbirinde midem bulanmasaymış, başım dönmeseymiş, yol bitmek bilmez gelmeseymiş.
Keyif alsaymışım yolculuğun her anından.
Önce ülkemde, sonra dünyada gezip görmediğim yer kalmasaymış. İlkel kabilelere kadar gitseymişim:-)
Her yeri, her şeyi fotoğraflasaymışım.

Bu kadar nazende olmasaydım. Her türlü koşulda dayanıklı olabilseydim mesela...


Ayrıca ota tüye dalgalanmasaydım hemen. Takılıp kalmasaydım.
Biraz az olsaydı inadım. Kuyruk birazcık eğilebilseydi.
Düştüğüm zaman çabucak kalkabilseydim. Günlerimi almasaydı yüzümün solgunluğu.
Bazen kendimi aşabilseydim. Yapamam ki, yapamıyorum işte, dediğim şeyleri bir çırpıda yapabilseydim.
Tembellikten sıyrılsaydım.

Yemek yapmaya bayılan, türlü çeşit yemekler deneyen, mutfakta dünyanın en mutlu insanı olan biri olsaydım mesela.
Ne yemek yapacağına bir çırpıda karar veren, bir koşu gidip malzemeleri alan ve zevkle, sevgiyle yemekler yapan bir kadın olsaydım.
Evi her daim kek, börek kokan, hamarat, anaç, eli çabuk biri...

Olduğum çok şeyden memnun olmakla beraber, olmadıklarımın değişimi için ne yapmam gerektiğini sorarım size:-)
Hayır hep böyle kalacaksam, beni geri verelim, yenisimi alalım.
İmalat hatasıymışım gibi geliyorum kendime:-)







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...