26 Kasım 2010

Ev Kadınım Bayramın Kutlu Olsun :-)






Bir form doldurduğumuzda, çalışmıyorsak ya da bir mesleğimiz yoksa "mesleğiniz" bölümüne ev kadını yazmıyor muyuz? Mesleğimiz ev kadınlığı.



Her meslek kıymetlidir mutlaka ama ya ev kadınlığını?

Hele ki çocuklu bir ev kadınlığıysa.

Evin onca işini gücünü yap, bir de çocukların her türlü ihtiyaçlarıyla ilgilen.

Sosyal, ahlaki, psikolojik, fiziki her türlü donanımını sağla.

Kolay iş değil. Hem bedenen, hem zihnen yıpratıcı, yorucu...



Ev dışında çalışıp, bir de bu dediklerimi yapan annelerin hepsine kraliyet nişanı, Oscar, Nobel, Altın Portakal, Altın Kelebek, MTV Müzik Ödülleri, Malatya Kayısı Festivali'nde verilen kasa kasa kayısılar, aklınıza gelebilecek her türlü ödülü veriyor ve kutsuyorum onları:-)

Sonra da coşkuyla alkışlıyorum, gözlerime yaşlar hücum ediyor falan:-)

Güldüğüme bakmayın, hislerimde samimiyim...



Onların işleri bizimkinden de katmerli. Onların bir de eve geldiklerinde ayaklarını uzatıp hizmet bekleyen kocaları var. Büyümeyen -büyümek istemeyen, işlerine öyle gelen- çocukları.

Onlara olan derin hislerimi(!) başka bir platformda tartışalım.

Ama bu platform da gayet uygundur. Derin hisleri içinden taşan olursa, hepsini alır diye düşünüyorum. :-)



Şimdi efendim, bizim de bazı haklarımız var talep ettiğimiz.

Hafta sonu tatili istiyoruz mesela.

Bütün hafta çalışıyoruz tıpkı dışarıda çalışanlar gibi.

Şikâyetimiz yok. (Bunu yarım ağızla söylediğimi hayal edin :-) )

Temizlik.

Ne yemek yapılacağını düşünmek.

Alışveriş yapmak.

Derin düşünceler sonucu bulduğumuz yemeği yapmak.

Sofra hazırlamak, toplamak.

Bulaşık, çamaşır, ütü.

Çocukların dışarıdaki işlerine koşturmak.

Faturalar.

Evin bitmek bilmeyen eksiklerini tamamlamak vs...

Ha, çocuklarla olan iletişimimizdeki tıkanmalar için ürettiğimiz çözümler, bin oyunbazlık, bin cambazlık, davranışlarımızın kar-zarar denge hesapları, psikolojik yıpranma payımız da bu vesairenin içinde ve büyük, önemli ve derin bir yer tutuyor.

Çalışan-çalışmayan ama anne olan herkes anlar ne dediğimi...

Bu arada, her yılın en iyi pedagog, ofis boy, bulaşıkçı, çamaşırcı, temizlikçi, taşımacı, eve getirip yerleştirmeci, kadına atfedilecek tüm işleri en iyi yapıcı olarak bir de ödül verilmesini de taleplerim içine ekler, arz ederim:-)



Bunların hepsini hafta içi yapıyoruz, tamam.

Aklımız, zekâmız, gücümüz yetiyor hepsine yapıyoruz. (Hatta çoğu kez iyi ki biz yapabiliyoruz diyoruz, erkeklerin duygusal, düşünsel, iş bitiricisel yeteneksizliklerini görünce:-) )

Kocalar da dışarıda çalışıp yoruluyorlar değil mi?

Ama onların hafta sonu tatili ve senelik izinler gibi nefes alma, dinlenme, kafa dinleme, boşaltma ve yenilenme zamanları var.

Bizim?

Yok.

365 gün boyunca 7/24 çalışıyoruz biz.



Nasıl bir adaletsizliktir bu efendiler?



Biz de hafta sonu ve yıllık izin gibi dinlenceler istiyoruz.

Hafta sonuyla başlayalım. (Ürkmesinler, yıllık izni de alacağız söke söke:-) )

Cumartesi sabahı uyandığımızda elimizi sıcak sudan soğuk suya sürmeyelim.

Ev işlerine -evdeki her şeyi bizimle birlikte kullanan- evin diğer fertleri baksın.

Yemek, sofra, bulaşık işine bulaştırmasınlar bizi.

İki gün boyunca; çocukların yastıkları altındaki kanatlarını çıkarıp takmaları, annelerinin bir dediğini iki etmemeleri, yatağımıza kahvaltı gelmesi, dışarıda yemek yenmesi, ya da dışarıdan eve yemek gelmesi; sinema, tiyatro, konser gibi eğlenceli aktivitelere gitmemiz için baskı yapılması, olursa olmasın demeyeceklerimdendir:-)



Ama şöyle olmasın mesela;

Hafta sonu tatil yapıyoruz, tamam.

Elimizi bir şeyciklere sürmüyoruz.

Harika!

Ama evdekiler de yapmıyor bir şey.

Ne oluyor?

Pazartesi günü iş başı yaptığımızda, çalışanların yaşadıkları pazartesi sendromundan daha ağır bir duygu bozukluğu yaşıyoruz:-)

Banyo, mutfak, odalar her yer başını almış gitmek üzere.

Tatil yaptığına pişman edecek şekilde...



Kimsenin, sen de şunu ne güzel yapıyorsun, sen olmasan halimiz n'olurdu, iyi ki varsın falan demediği, bir de bedavaya yaptığımız kesintisiz, izinsiz, fazla fazla mesaili ev kadınlığı işimiz.



İki çift güzel laf duymadığımız gibi, yeri gelince "ne yapıyorsun ki, bütün gün yan gelip yatıyorsun, oh ne rahat” diyen muhterem kocalar da var.

Çocukları, yaptığımız tüm işi gücü, alışverişi her şeyi onlara yıkıp uzaklara kaçasımız gelsin bir gün. Sonra uzaklardan bizi panikle arayıp ben ettim sen etme, dediklerini duyup, hakkımızı teslim alalım.

Biz görev başına döner dönmez, onlar tabanları yağlayıp, arkalarına bakmadan o çok yoruldukları işlerine döneceklerdir.



Kadınlar kadar her işin üstesinden gelen, pratik zekâlı, onca tilkinin kuyruğunu birbirine değdirmeden tüm gün koşturabilen, özel üretim olmadıklarını görüp biraz eksilirler umarım, o müthiş egolarından, her şeyi ben en iyi bilirim, en çok ben çalışıyorum, yoruluyorum'culuktan kurtulup bizi biraz anlarlar artık.

Anlamazlarsa zaten yıllık izin yürüyüşlerine geçeceğiz.

Şöyle on bir aylık izin fena olmaz yani. :-)



Hafta sonu tatili istiyorum.

Evin içinde yürüyüş yapacağım bugün.

Yatak odası başlangıç noktam.

Mutfak, banyo, çocuk odaları güzergâhlarını kullanıp salonda yürüyüşümü nihayete erdireyim diyorum.

Yasaldır değil mi?

Hakkımdır.



Acaba...

Gaz maskesi taksam mı?



Bayramımız kutlu olsun :-)



9 yorum:

  1. Nuray, büyük bir keyf ile okudum yazını.Birçok yerde güldüm.Çok güzel dile getirmişsin.

    Benim ahali ile bir sorunum yok.Bizimkiler yaptığım işi takdir edip kıymet bilirler sağ olsunlar.Birde bunca yapılanları küçümseyenler var ki yeminlen öldürmemek için kendimi zor tutuyorum:)

    YanıtlaSil
  2. Ays,
    İlham verdin, ekleme yaptım:-)

    İki çift güzel laf duymadığımız gibi, yeri gelince "ne yapıyorsun ki, bütün gün yan gelip yatıyorsun, oh ne rahat, diyen muhterem kocalar da var. Onlara çocukları, yaptığımız tüm işi gücü, alışverişi herşeyi bırakıp uzaklara kaçasımız gelsin bir gün. Sonra uzaklardan bizi can hıraş arayıp, ben ettim sen etme dediklerini duyup, hakkımızı teslim alalım. Biz görev başına gelir gelmez, onlar tabanları yağlayıp, arkalarına bakmadan o çoook yoruldukları işlerine döneceklerdir.
    Kadınlar kadar her işin üstesinden gelen, pratik zekalı, onca tilkinin kuyruğunu birbirine değdirmeden tüm gün koşturabilen, özel üretim kadınlardan olmadıklarını görüp biraz eksilirler umarım, biraz anlarlar artık :-)
    Anlamazlarsa zaten yıllık izin yürüyüşlerine geçeceğiz:-) Şöyle 11 aylık izin fena olmaz yani:-p

    YanıtlaSil
  3. İçsel sesin haklı olarak dışa yansıması demeyeceğim, ezilen, hor görülen ve hatta şiddet gören bir sesin ortak feveranı da demeyeceğim.
    Çoğu kereler çoğu yürekleri yaralayan ve hatta insanı ölüme değin sürükleyen bir mücadelenin mum ışığında ki hezeyanıdır bu.
    Bu ışığın sönmeden büyümesini arzu ediyorum..
    Dün,
    Bugün
    Ve yarın..
    Bu ışığın her platformda tartışılır olmasından ziyade kabul görmesini arzu ediyorum.
    Destekliyorum..
    Sevgi ve saygılarımı sunuyorum.

    Dip Not: sayın İlbars İzniniz olursa link vererek yazınızı bloğumda yayınlamak istiyorum.

    YanıtlaSil
  4. Nuraycim bir gün esim bana dedi sen dunyayı bilmiyorsun yemek yapmiyorsun cocuklar okulda ne is yapıyorsun? Emin ol ki bütün dunyayı indirdim kafasına sen benim ayakkabılarımı giy sen ben ol bakalım ne olucak dedim ama sakinlikle değil. O gün bugün dur o lafı söylediğine bin pismandir. Çünkü üstüne para verseler ev hanımı olmak istemez.

    Optums canimcim, Şule

    YanıtlaSil
  5. Nuray İlbars26.11.2010 17:07

    Haykırış,
    Yazımı bloğunuzda yayınlayabilirsiniz..
    Nezaketinize ve desteğinize teşekkürlerimle..
    Nuray

    YanıtlaSil
  6. Nuray İlbars26.11.2010 17:09

    Şule'cim..
    Kadın erkeğe gerektiği zaman, gerektiği şekilde cevap verebildiği sürece ezilmişlikten, ötelenmişlikten, yok sayılmışlıktan kurulacak..
    RR çok iyi hissetmemiştir sen kendini anlatırken ama bazen gerekiyor:-)

    YanıtlaSil
  7. Kadın ister masa başında çalışsın isterse tarlada...sonuç olarak eve geldiğinde vazgeçilmez diğer kadınlık üniformasını sırtına geçirerek değişmeyen kanunlarla çerçevelenmiş o bitmez tükenmez "ev kadınlığı" ağır işçiliğine bürünüyor...

    Kadının durumunu anlatan çok net ve doğru bir yazıydı...Tüm kadınlarımız adına istemlerimiz olan haklı arayışlarımıza sahip çıkmalı ve gerek aile içinde gerekse ailenin diğer fertlerine karşı makul ve adaletli, yeni bir aile çalışma hukukunu yürürlüğe koymalı...ve kurallarımızı hayata geçirmeliyiz değerli hemcinslerim:))

    bu güzel paylaşım için teşekkürler...

    YanıtlaSil
  8. Çok hoş bir yazı olmuş. Biz erkekler bu kadar becerebiliyoruz işte..
    Eli öpülesi, gönlü çiçek bahçesi kadılar...

    YanıtlaSil
  9. Kadın olmak zor zanaat ev hanımı olmak dahada zor.hiç kıymetin bilinmez bir getirin olmadığı için hep değersizmişsin gibi davranırlar.Hiç kimse yaptığımız işi yapmak istemez ama değerde vermez.sen haftasonu tatili istiyorsun ama çok zor nuray erkeklere göre biz zaten 365 gün tatil yapıyoruz buna ne gerek varki.Sen bir dene bak oluyorsa bizde ardından geliriz. duygularımızı dile gtirdiğin için teşekkürler öpüyorum.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...