14 Kasım 2007

Kontör İster misiniz?




Yazın dayanılmaz sıcak günlerinden biri daha yaşanmaktadır.

Nuray internette aylak aylak gezinmektedir.



Bir ara msn’den bir ileti gelir.

İletinin sahibi Nuray’ın kuzenidir.

Aralarında şöyle bir konuşma geçer.



-Nuray!

-Efendim?

-Müsaitsen senden acil bir isteğim olacak!

-Söyle canım.

-Yakınlarda kontör satan bir yer var mı?

-Var.

-Bana acilen 3 adet 250’lik kontör alır mısın? Ücreti neyse öderim sana. Canım, çok acil bir durum var da.

-Ne kadar 250’likler? Yanımda o kadar para var mı bakayım. Dur, olmadı kartla alırım. Ne zamana lazım?

-Şimdi lazım, sen al, ben sana yarın öderim.

-Kartla alırım sanırım. Çıkayım dışarı şimdi. Alınca gelir yazdırırım numaraları sana.

-Tamam. 3 tane 250’lik kontör. Alınca buraya yaz numaraları.



Nuray gider. Kuzen iki dakikada bir, “Nuray, aldın mı kontörleri, Nuray, aldın mı, aldın mı?” diye sabırsızlanmaktadır.

Nihayetinde Nuray çıkagelir. Havanın sıcağı delirticidir ama olsundur, kuzeni ondan bir şey istemiştir. O da gidip seve seve almıştır.



Konuşma şöyle devam eder.



-Yazıyor musun, veriyorum numaraları. Alabildin mi?

-Aldım canım çok sağ ol.

-Rica ederim.

-Nuray, bana 3 tane daha 250’lik alabilir misin?



Nuray der ki içinden; “Keşke bir kerede 6 tane isteseydi. Banka üzerinden alsam, çıkmasam dışarı, çok sıcak yahu!”

Dışarı çıkmadan kontör alma yolları arar ama yok, sonunda yine gidip almaya karar verir.

Tekrar giyinir. Tekrar çıkar.

Ve ta taaammmm!

Her nasılsa! merdivenlerde aklı başına gelir!



Hemen telefona sarılır;

-Kuzen, sen benden kontör istedin mi?

-Yooo, niye isteyeyim ki?



Nasıl hissettiğimi tahmin edersiniz…

Kendime doğru kabaran büyük öfke!

Sonra hemen savunmaya geçtim ama.

Şöyle ki;

Evet!

Ne var?

Hepiniz de arar sorardınız değil mi kuzeninizi, “nedir acil durum, ne oldu, niye istiyorsun?” diye?

Tabii tabii.



Ya, biriniz de benim gibi davranacağınızı söyleyin!

Kime anlattıysam ikinci parti kontör isteğini söyledikten sonra olayı çakıyorlar ve bana hem acıyan hem de “nasıl kanarsın yahu!” diyen gözlerle bakıyorlar…

Kendimi zaten kötü hissediyorum…



Peki, anlamadım ne yapayım?

Basmadı kafam! Basiretim bağlandı, çok inandım onun kuzenim olduğuna.

Bana “durum acil!” demiş. Ben de “acil”in ayrıca özel bir durum olduğunu düşünerek, özeline saygıyla sorgu sual etmemişim.

Sadece gidip istediğini yapmışım.



Nereden bileyim kuzenimin msn adresinin ele geçirildiğini?



Netice de 90 TL’nin üzerine bir bardak soğuk su içmiş bulunuyorum arkadaşlar.

Afiyet olsun bana.



Kıssadan hisse:

Bir daha değil kuzenim, en yakınım olsa bile arayıp teyit etmeden 1 kontör bile vermeyeceğim.

Hatta artık tanıdıklarıma bile paranoya yapacağım.

“Sen kimsin?”

“Beni nereden tanıyorsun?”

“Annemin kızlık soyadı ne?” şeklindeki sorularıma alınmayınız.



Beni kekleyen pek uyanık hacker!

Tebrik ettim seni.

Ama biliyorsun bir de Allah’a havale ettim.

Helal paraydı o.

Bir tarafından çıkar mutlaka.

Allah’ın adaletini unutma!



Bu olaydan iki gün sonra da, oturduğumuz bir cafe’de ablamın çantası çalındı! Telefonlar, araba anahtarı, yüklü miktarda para, evraklar ve hâlâ ne olduğunu hatırlamadığı birkaç şey daha.

Nasıl bir hırsızlık olduğuna inanamazsınız! Toplam 7 kişilik bir masada, ablamın kendi oturduğu sandalyeye astığı çantasını büyük bir cesaret ve soğukkanlılıkla alıp gitmiş bay hırsız!

Pes diyorum!



Yine anneciğimin bir sözü; “İnsanın gözünden sürmesini alır bunlar.”



Yakındır.



Bize çok geçmiş olsun!

Siz de dikkatli olun…

Msn’de konuşurken “nick” olarak gerçek adınızı kullanmayın. Tanıdıklarınızla konuşmuyorsanız fotoğrafınızı kaldırın.

Yani “evet, o benim” diye hedef olmayın diye söylüyorum.

Sizin de kuzeniniz bir gün “bana kontör alır mısın?” derse, karışmam ona göre.



Yanınızda kaç kişi olursa olsun çantanızı gözünüzün önünden ayırmayın.



Başımıza ne zaman, ne gelecek hiç bilmiyoruz.

Olacaklar olacak, tamam ama sonradan hem “nasıl yaparım ben bunu!”diye sinir olup hem de maddi-manevi kayıp yaşamamak için dikkatli olunuz.

Bir de dalga geçiyorlar sonra:



“Nuray kontör dağıtıyormuşsun, bana da 100 kontör alsana!”



Hırrrrrrrr!!!



Anneme not:

Annecim, sen üzülme sakın. Gelen mala gelsin.

İşte, ablamla benim dalgınlığımıza geldi. Oluyor böyle şeyler…



Ha, bir de bugün elim yandı. Çay döküldü. Canım yandı biraz.

Ama buz koydum, krem sürdüm, geçti şimdi.

Elim hep telefona gitti, seni arayıp söyleyeyim diye.

Yazayım dedim artık…

İyiyim ama merak etme...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...